Εάν πονάει η πλάτη σας στην οσφυϊκή περιοχή: πώς να το αντιμετωπίσετε και τι να κάνετε

Πόνος στην πλάτη στην οσφυϊκή περιοχή

Σύμφωνα με παγκόσμιες στατιστικές, περίπου το 80% των ενήλικων κατοίκων του τεράστιου πλανήτη μας μοιράζεται το ίδιο πρόβλημα υγείας - περιοδικά, ή και συνεχώς, πόνους στην πλάτη στην οσφυϊκή περιοχή. Ο οσφυϊκός πόνος είναι το κύριο σύμπτωμα πολλών ασθενειών της σπονδυλικής στήλης και των εσωτερικών οργάνων που βρίσκονται στην κοιλιακή κοιλότητα. Και είναι εντελώς μάταιο ότι η πλειονότητα όσων αντιμετωπίζουν δυσφορία σε αυτόν τον τομέα, παρακάμπτοντας τον γιατρό και χωρίς να κατανοούν τους λόγους, αρχίζουν να χρησιμοποιούν εντατικά διάφορες αλοιφές και άλλες «σπιτικές λοσιόν». Με αυτές τις μεθόδους μπορείτε εύκολα να πετύχετε το αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα.



Λόγοι: καθορισμένοι, εξαιρούνται

Η επιτυχία οποιασδήποτε θεραπείας εξαρτάται άμεσα από την ακρίβεια της διάγνωσης. όταν εξαλειφθούν τα συμπτώματα, αυξάνεται η πιθανότητα υποτροπής. Στη συνέχεια, μια τέτοια θεραπεία μπορεί μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση. Επομένως, πρώτα απ 'όλα, πρέπει να ελέγξετε προσεκτικά την κατάσταση όλων των οργάνων, τα συμπτώματα των οποίων μπορεί να είναι πόνος στην οσφυϊκή περιοχή.

Πεπτικό σύστημα

Οι παροξύνσεις ασθενειών του πεπτικού συστήματος (παγκρεατίτιδα, έλκη, κολίτιδα, χολοκυστίτιδα, εντερίτιδα, σκωληκοειδίτιδα) συχνά προκαλούν την εμφάνιση πόνου στην οσφυϊκή περιοχή.

Πόνος στην οσφυϊκή περιοχή

Ουροποιητικό σύστημα

Τις περισσότερες φορές, ο πόνος στα νεφρά εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως συμπτώματα ασθενειών της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, καθώς η φύση τους είναι πανομοιότυπη. Οι ασθένειες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος διαφόρων αιτιολογιών συνοδεύονται όχι μόνο από «οπισθοδρόμηση» στο κάτω μέρος της πλάτης, αλλά και από διαταραχές ούρησης (συχνότητα, δυσφορία, παρουσία αίματος στα ούρα και θόλωση του) και αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος.

Αναπαραγωγικό σύστημα

Με προβλήματα με τα αναπαραγωγικά όργανα σε άνδρες και γυναίκες στο οξύ στάδιο, ο πόνος συχνά ακτινοβολεί στην οσφυϊκή περιοχή, στην ουρά ή στο πλάι. Η φύση αυτών των πόνων είναι συχνά ζωσμένη χωρίς έντονο εντοπισμό.

Εάν εντοπιστεί οποιαδήποτε ασθένεια ενός οργάνου που δεν σχετίζεται με το μυοσκελετικό σύστημα, είναι αυτό που αντιμετωπίζεται, καθώς αυτή είναι η πραγματική αιτία του συνδρόμου πόνου. Αν μετά από ενδελεχή εξέταση δεν εντοπιστούν προβλήματα στα παραπάνω όργανα, τότε πιθανότατα υπάρχει πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη.

Οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, που προκαλεί πόνο στη μέση

Οστεοχόνδρωση

Το πιο κινητό τμήμα της σπονδυλικής στήλης, που αναλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος του φορτίου, είναι το οσφυοϊερό τμήμα. Με καθιστικό τρόπο ζωής, υπερβολικά φορτία και ανεπαρκή παροχή θρεπτικών ουσιών στον ιστό χόνδρου της σπονδυλικής στήλης, εμφανίζονται εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στον μεσοσπονδύλιο χόνδρο στην οσφυϊκή περιοχή - οστεοχόνδρωση.

Συμπίεση νευρικών απολήξεων στην οσφυϊκή οστεοχόνδρωση

Συμπτώματα και στάδια της νόσου

Το κύριο ανησυχητικό σύμπτωμα της οστεοχονδρωσίας είναι ο πόνος στην οσφυϊκή περιοχή. Στο αρχικό στάδιο, εντοπίζεται και κατευθύνεται στο ιερό οστό, ο χαρακτήρας του είναι τράβηγμα (πονάει). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι διαδικασίες καταστροφής επηρέασαν τον πολφικό πυρήνα (συμβαίνει η αφυδάτωση του), καθώς και τους σπονδυλικούς δίσκους (το ύψος της ορθοστασίας τους μειώνεται). Η ενόχληση παρατηρείται με βαριά φορτία και ο ίδιος ο πόνος είναι ήπιος.

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, εάν το πρόβλημα αγνοηθεί και δεν ληφθούν μέτρα, η οσφυϊκή μοίρα αρχίζει να ακτινοβολεί στον μηρό και τους γλουτούς. Λόγω της στένωσης των μεσοσπονδύλιων διαστημάτων, οι μύες και οι σύνδεσμοι «κρεμούν» και η σπονδυλική στήλη γίνεται ασταθής. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της αίσθησης και μούδιασμα.

Το τρίτο στάδιο χαρακτηρίζεται από μορφολογικές αλλαγές στους δίσκους, η ίδια η σπονδυλική στήλη παραμορφώνεται σοβαρά και αναπτύσσεται η προεξοχή και η πρόπτωση του δίσκου. Ο πόνος σε αυτό το στάδιο γίνεται πιο έντονος και παρατεταμένος. Κάθε κίνηση φέρνει αφόρητο πόνο. Είναι πιθανό περιοχές του νωτιαίου μυελού, των αιμοφόρων αγγείων και των νευρικών απολήξεων που γειτνιάζουν με το πονεμένο σημείο να συμπιεστούν λόγω του γεγονότος ότι ο ινώδης δακτύλιος προεξέχει και επηρεάζει τον νωτιαίο σωλήνα.

Το τελευταίο στάδιο της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης «αναγκάζει» τον οργανισμό να προσαρμοστεί στις αλλαγές που έχουν συμβεί λόγω της νόσου με τον εξής τρόπο. Για να διατηρηθούν οι υποστηρικτικές και προστατευτικές λειτουργίες, αναπτύσσεται οστικός ιστός στην πάσχουσα περιοχή. Αυτό συνήθως οδηγεί σε διάφορα μικροτραύματα και στη συνέχεια σε αναπηρία.

Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στη θεραπεία

Η θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας πρέπει να είναι ολοκληρωμένη, ανεξάρτητα από το στάδιο ανάπτυξης της νόσου. Σε ήπιες περιπτώσεις, η πρόγνωση για θεραπεία είναι ευνοϊκή. Οι διαδικασίες παραμόρφωσης μπορούν να σταματήσουν εντελώς και οι συνέπειες μπορούν να ελαχιστοποιηθούν. Στο τελευταίο στάδιο της νόσου, ο στόχος της θεραπείας είναι η εξάλειψη όλων των συμπτωμάτων και των συνεπειών, η ομαλοποίηση της διατροφής των ιστών της σπονδυλικής στήλης και η ενίσχυση του μυϊκού κορσέ ολόκληρης της πλάτης και ειδικότερα του κάτω μέρους της.

Φάρμακα

Για την ανακούφιση του πόνου στην οσφυϊκή οστεοχονδρωσία, τα αναλγητικά χρησιμοποιούνται σε δισκία ή ενέσεις. η δεύτερη επιλογή είναι προτιμότερη, καθώς είναι πιο αποτελεσματική. Για την ανακούφιση της φλεγμονώδους διαδικασίας, συνταγογραφούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα (μη στεροειδή). Οι μυϊκοί σπασμοί που συμβαίνουν ταυτόχρονα με τον πόνο εξαλείφονται με μυοχαλαρωτικά. Τα χονδροπροστατευτικά χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση του κατεστραμμένου ιστού χόνδρου.

Όλες οι παραπάνω θεραπείες μερικές φορές δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς η βλάβη εμποδίζει το φάρμακο να διεισδύσει στο σημείο δράσης.

Για την ανακούφιση μιας οξείας επίθεσης πόνου, χρησιμοποιείται αποκλεισμός. Πρέπει να γίνεται μόνο από ειδικό.

Ένα κατάλληλο αναλγητικό εγχέεται στο χώρο που βρίσκεται μεταξύ των ακανθωδών αποφύσεων χρησιμοποιώντας μια μακριά βελόνα. Μετά από μια τέτοια διαδικασία, ο πόνος υποχωρεί πολύ γρήγορα, αλλά για κάποιο χρονικό διάστημα, επειδή δεν υπάρχει θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Η χρήση τοπικών σύνθετων προϊόντων - αλοιφών, τζελ - είναι αποτελεσματική. Έχουν αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, θερμαντικό αποτέλεσμα. πολλά σκευάσματα για τοπική χρήση περιέχουν ένα χονδροπροστατευτικό. Αυτές οι θεραπείες, όταν χρησιμοποιούνται σωστά και συνδυάζονται με μασάζ, είναι αρκετά αποτελεσματικές.

Φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες

Σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική θεραπεία για την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία, χρησιμοποιούνται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες - λουτροθεραπεία, λέιζερ και μαγνητική θεραπεία, θεραπεία με ασθενή ρεύματα, φως και δονήσεις. Δεν έχουν ουσιαστικά παρενέργειες ή αντενδείξεις.

Εναλλακτικές Μέθοδοι

Όλο και περισσότερο, εναλλακτικές (μη παραδοσιακές) μέθοδοι χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με την παραδοσιακή θεραπεία - ιρουδοθεραπεία, βελονισμός, τσιμπήματα μέλισσας, χειρωνακτική θεραπεία. Αυτές οι μέθοδοι παρέχουν την πολυαναμενόμενη ανακούφιση, αλλά ορισμένες από αυτές έχουν αντενδείξεις, επομένως απαιτείται διαβούλευση με το γιατρό σας.

Ο βελονισμός είναι μια μέθοδος αντιμετώπισης του πόνου στην οσφυϊκή περιοχή που προκαλείται από οστεοχόνδρωση

Εκτός από όλες τις παραπάνω μεθόδους θεραπείας, η φυσικοθεραπεία βοηθά στην υπέρβαση της νόσου. Τα σωστά κατανεμημένα φορτία της απαιτούμενης έντασης θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στις κατεστραμμένες περιοχές, θα σχηματίσουν ή θα ενισχύσουν τον μυϊκό κορσέ και θα ανακουφίσουν έτσι το φορτίο στη σπονδυλική στήλη.

Κατά τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, είναι σημαντικό να συνδυάζονται σωστά οι μέθοδοι θεραπείας, πρώτα απ 'όλα, οι οξείες κρίσεις πόνου ανακουφίζονται, μετά οι φλεγμονώδεις διεργασίες και μόνο όταν τελειώσει η οξεία περίοδος της νόσου μπορούν να χρησιμοποιηθούν μη παραδοσιακές μέθοδοι και σωματικές ασκήσεις.

Τα συγκροτήματα γιόγκα και πιλάτες έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά προγράμματα αποκατάστασης για παθήσεις της σπονδυλικής στήλης.

Κήλη της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης

Στο πλαίσιο της μη θεραπευμένης ή παραμελημένης οστεοχόνδρωσης της οσφυϊκής περιοχής, αναπτύσσεται πολύ συχνά μια κήλη - μια ασθένεια στην οποία, λόγω ανεπαρκούς σωματικής δραστηριότητας ή υπερβολικού στρες, εμφανίζεται η διατροφή του ιστού του δίσκου, μειώνεται η δύναμή του και, ως αποτέλεσμα, ρήξη δίσκου. Η διαδικασία της καταστροφής μπορεί να διαρκέσει για πολλά χρόνια και να περάσει απαρατήρητη όλο αυτό το διάστημα, αλλά με μια μόνο ανεπιτυχή κίνηση ξεκινά ο μηχανισμός και όλα τα συμπτώματα αρχίζουν να εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο.

Γενικά συμπτώματα και πορεία της νόσου

Τα συμπτώματα μιας κήλης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης περιλαμβάνουν μειωμένα τενοντιακά αντανακλαστικά, πόνο ποικίλης έντασης, μυϊκή αδυναμία και μούδιασμα των άκρων. Ο πόνος από μια κήλη δεν εμφανίζεται πάντα. Η οσφυαλγία είναι δυνατή, η οποία σταδιακά εξαπλώνεται προς την κατεύθυνση του τσιμπημένου νεύρου.

Η παραμόρφωση του σώματος είναι χαρακτηριστικό σημάδι της οσφυοκήλης. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει ακούσια, αφού το σώμα χρειάζεται να βρει την πιο άνετη θέση στην οποία ο πόνος είναι ελάχιστος. Σε σοβαρή, ταχέως εξελισσόμενη νόσο, οι συνέπειες μπορεί να είναι παράλυση των κάτω άκρων (μερική ή πλήρης). Αυτό το φαινόμενο συνήθως συνοδεύεται από διαταραχές στη λειτουργία των κοιλιακών οργάνων, ιδιαίτερα των εντέρων και της ουροδόχου κύστης.

Οι κλινικές εκδηλώσεις μιας κήλης της οσφυοϊερής ζώνης εκφράζονται σε συνεχή αύξηση του πόνου και ενδυνάμωσή του κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων σωματικών δραστηριοτήτων (άρση βαρών, κάμψη, ξαφνική έντονη μυϊκή τάση, βήχας), θαμπό πόνο που εντοπίζεται σε ένα σημείο που δεν υποχωρεί, κατεύθυνση του πόνου στον γλουτό ή το πόδι ή μούδιασμα αυτής της περιοχής.

Διάγνωση οσφυϊκής δισκοκήλης

Είναι δύσκολο να διαγνωστεί μια κήλη οπτικά ή με βάση αποκλειστικά τα συμπτώματα που περιγράφει ο ασθενής. Για να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η παρουσία της νόσου, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι που βοηθούν στον ακριβή προσδιορισμό της εντόπισης της νόσου. Υπολογιστική τομογραφία, πυρηνική μαγνητική και ακτινογραφία - χάρη σε αυτές τις μεθόδους, ο γιατρός θα είναι σε θέση να προσδιορίσει με σαφήνεια τη θέση του παθολογικά αλλαγμένου σπονδύλου και να δει τον παραμορφωμένο δίσκο.

Για να προσδιορίσουν τη βαρύτητα της νόσου και τις συνέπειες, οι γιατροί χρησιμοποιούν διάφορες εξετάσεις: ανύψωση ίσιου ποδιού, τενοντιακά αντανακλαστικά, ευαισθησία (αντίδραση) του ποδιού σε όλα τα επίπεδα (από τα δάχτυλα των ποδιών μέχρι την άρθρωση του ισχίου) σε διάφορους τύπους ερεθισμάτων - πόνο, δόνηση και θερμοκρασία.

Μέθοδοι θεραπείας

Ανάλογα με τη σοβαρότητα και την κατάσταση του ασθενούς, χρησιμοποιούνται διαφορετικές μέθοδοι θεραπείας της κήλης. Σε περίπτωση έξαρσης, πρώτα απ 'όλα, πρέπει να περιορίσετε αμέσως τη σωματική δραστηριότητα μέχρι την ανάπαυση στο κρεβάτι και να ανακουφίσετε τον πόνο με φάρμακα. Μετά από 5-7 ημέρες, όταν η οξεία περίοδος έχει περάσει και ο πόνος έχει υποχωρήσει, η φαρμακευτική αγωγή συμπληρώνεται με άλλες επεμβάσεις αποκατάστασης (μασάζ, φυσικοθεραπεία, φυσική αγωγή).

Η φαρμακευτική και συντηρητική θεραπεία της οσφυοκήλης είναι η ίδια όπως και για την οστεοχονδρωσία.

Χειρουργική

Σε περίπτωση σοβαρής νόσου και παρουσίας πολλών σοβαρών συνεπειών, συνιστάται η χειρουργική αντιμετώπιση.

Ενδείξεις για χειρουργική επέμβαση:

  • δέσμευση κήλης - είσοδος περιοχής δίσκου που έχει υποστεί βλάβη από κήλη στον σπονδυλικό σωλήνα.
  • δυσλειτουργία όλων ή ενός οργάνου στη λεκάνη.
  • η βατότητα στο νωτιαίο κανάλι είναι εξασθενημένη (καθορίζεται με τη χρήση μαγνητικής τομογραφίας).
  • έλλειψη αποτελεσμάτων κατά τη χρήση φαρμακευτικής και συντηρητικής θεραπείας για τρεις ή περισσότερους μήνες.
  • φλεγμονή του ισχιακού νεύρου.

Η χειρουργική θεραπεία της κήλης πραγματοποιείται πλέον με ήπιες, ελάχιστα επεμβατικές ενδοσκοπικές επεμβάσεις.

Η μέθοδος ανακατασκευής με λέιζερ περιλαμβάνει την εξάτμιση υγρού από τον προεξέχοντα πολφικό πυρήνα χρησιμοποιώντας λέιζερ. Χάρη σε αυτό, η νευρική ρίζα «απελευθερώνεται», δηλαδή εξαλείφεται η συμπίεσή της. Όμως αυτού του είδους η παρέμβαση έχει μια σειρά από αντενδείξεις, όπως πρώιμη χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη, σπονδυλολίσθηση, σπονδυλαρθρίτιδα, απόφραξη του σπονδυλικού σωλήνα (στένωση) και προεξοχή του πολφικού πυρήνα μέσα στο κανάλι.

Για την αφαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος του μεσοσπονδύλιου δίσκου χρησιμοποιείται η μέθοδος της διαδερμικής δισκεκτομής. Η εξάτμιση και η αφαίρεση του κατεστραμμένου ιστού πραγματοποιείται με μια βελόνα που εισάγεται μέσω του δέρματος.

Σε περιπτώσεις όπου είναι αδύνατο να αποκατασταθεί ένας κατεστραμμένος δίσκος με οποιαδήποτε μέθοδο, ξεκινώντας με φαρμακευτική αγωγή και τελειώνοντας με ελάχιστα επεμβατική χειρουργική ή όλες οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι δεν φέρουν κανένα αποτέλεσμα, ο παραμορφωμένος δίσκος αντικαθίσταται με πρόσθεση.

Προληπτικά μέτρα

Προκειμένου να αποφευχθεί η εξέλιξη της νόσου, συνταγογραφούνται ειδικές ασκήσεις. Τα σετ ασκήσεων πρέπει να αναπτύσσονται από έναν ειδικό ξεχωριστά για κάθε ασθενή και πρέπει να περιέχουν ασκήσεις για μυϊκές διατάσεις, ένταση και ελαφριά αερόβια άσκηση.

Για μια κήλη οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, οι γιατροί συνιστούν τη χρήση ειδικής ζώνης στερέωσης. Εξωτερικά μοιάζει με κάψουλα, το πλάτος του είναι περίπου 30 cm, είναι στερεωμένο στο σώμα με Velcro και έχει αρκετούς βαθμούς ακαμψίας.

Ζώνη στερέωσης για το κάτω μέρος της πλάτης για την οστεοχονδρωσία

Αυτό το προϊόν είναι απαραίτητο για την ομοιόμορφη κατανομή του φορτίου (από την άρρωστη περιοχή στην υγιή) και την ανακούφιση από την ένταση (εκφόρτωση). Με συνεχή χρήση της ζώνης, τα τραυματισμένα τμήματα της σπονδυλικής στήλης διορθώνονται και επιστρέφουν στην ανατομική τους θέση.

Lumbodynia με ριζικό σύνδρομο

Στο πλαίσιο της οστεοχονδρωσίας και της κήλης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, η οσφυϊκή μοίρα αναπτύσσεται ως συνέπεια - οσφυϊκή οσφυϊκή μοίρα (οξύς παροξυσμικός πόνος). Αυτό είναι το πιο «απλό» σενάριο. Δεδομένου ότι οι κήλες και η οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζονται από παραμόρφωση και συχνή πρόπτωση του κατεστραμμένου δίσκου και μετατόπιση της σπονδυλικής στήλης, παρατηρείται τσίμπημα των κοντινών νευρικών ριζών, που ονομάζεται ριζικό σύνδρομο.

Εντείνεται με το τσίμπημα των φλεβών, το οποίο προκαλεί οίδημα των ιστών (μαλακό) και συμφόρηση. Τα συμπτώματα της οσφυονίας με ριζικό σύνδρομο είναι παρόμοια με τα συμπτώματα της οσφυϊκής κήλης (έντονοι πόνοι που ακτινοβολούν προς τα κάτω, απώλεια ευαισθησίας και μειωμένα αντανακλαστικά) και επειδή αυτό είναι συνέπεια, η αιτία πρέπει αρχικά να αντιμετωπιστεί με ολοκληρωμένη προσέγγιση, διαφορετικά μπορεί να προκύψει αναπηρία.

Ισχιαλγία

Μια άλλη συνέπεια της κήλης και της οστεοχονδρωσίας είναι η φλεγμονή του ισχιακού νεύρου - ισχιαλγία και ο συνοδός πόνος που ακτινοβολεί στο πόδι ή στους γλουτούς. Παρά την ικανότητα σαφούς αναγνώρισης του «πονεμένου» σημείου, ο λόγος βρίσκεται στη σπονδυλική στήλη.

Η ισχιαλγία δεν είναι μια ανεξάρτητη ασθένεια. αυτός ο όρος αναφέρεται σε μια σειρά από συμπτώματα που συνοδεύουν ορισμένες ασθένειες της σπονδυλικής στήλης. Οι αισθήσεις πόνου μπορεί να είναι διαφορετικές, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απλώς ήπια ενόχληση όταν παραμένετε στην ίδια όχι πολύ άνετη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα και μερικές φορές ο πόνος οδηγεί σε απώλεια συνείδησης και τα αναλγητικά δεν βοηθούν σε αυτή την περίπτωση.

Για αποτελεσματική θεραπεία, δεν αρκεί η διάγνωση της ισχιαλγίας ή της οσφυϊκής μοίρας. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να πραγματοποιήσετε μια πλήρη ολοκληρωμένη εξέταση από διαφορετικούς ειδικούς και να προσδιορίσετε με ακρίβεια την αιτία, επειδή είναι ο προκλητικός παράγοντας. Με την εξάλειψη λίγων μόνο συμπτωμάτων, αυξάνεται η πιθανότητα εξέλιξης της υποκείμενης νόσου και η εμφάνιση πολλών επιπλοκών. Η προσοχή στην υγεία σας, η έγκαιρη αναγνώριση των προβλημάτων και η έγκαιρη θεραπεία είναι το κλειδί για την καλή υγεία.